« به خدا سوگند كه اينان با اين عمل خود به چيز ديگرى نيز مأمورند . » . پرسيدند : يابن رسول اللَّه ! آن چيست ؟ فرمود : « مأمورند چون از طوافشان فارغ شدند سراغ ما بيايند و خود را بر ما عرضه كنند . » « 1 » 9 - همو به اسناد خود از امام صادق به نقل از پدرش ، از قول پدرانش عليهم السلام آورده است ، فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به حجّةالوداع رهسپار شد ، از مدينه بيرون آمد همين كه به مسجد شجره رسيد ، مردم را فرمان داد موهاى زير بغل و آلت تناسلى خود را بزدايند ، غسل كنند و لباس خود را درآورند يك روپوش ( رداء ) و بىجامه يا دو پارچه هر چه باشد كه يكى را به كمر ببندند و ديگرى را روى شانه بيندازند . » . « 2 » 10 - از امام صادق به نقل از پدرش عليهما السلام آورده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم چون به بيابان رسيد با صداى بلند شروع به تلبيه كرد و گفت : « لبيك اللهم لبيك ، لبيك لا شريك لك لبيك ، ان الحمد و النعمة لك و الملك لا شريك لك » و چيزى جز اين نگفت . ولى از اهل بيت عليهم السلام نقل كرده‌اند كه آنها بر اين مقدار افزودند و پس از آن گفتند : « لبيك ذالمعارج ، لبيك داعيا الى دارالسلام ، لبيك غفار الذنوب ، لبيك‌مرهوب مرغوب اليك ، لبيك ذو الجلال و الاكرام ، لبيك إله الخلق ، لبيك كاشف الكرب » . و مانند اينها كه فراوان است . ولى چهار جمله سنّت است و هر كه از ذكر خدا چيزى بيفزايد و خدا را بزرگ شمارد و لبيّك گويد بدانچه مناسب است و او را به آنچه شايسته

--> ( 1 ) - دعائم الاسلام : 1 / 300 . ( 2 ) - همان : 1 / 305 .